Ծույլ մրջյունի արկածները

Արսինե Կարապետյան

Լինում է չի լինում մի ծույլ մրջյուն է լինում: Էս մրջյունը ոչ մի բան չի անում : Էս ծույլ մրջյունի մայրիկն ու հայրիկը որոշում են նրան մի լավ դաս տալ ՝ ուղարկում են ճամփորդության: Մրջյունը ճանապարհին կորեց և լաց լինելով քայլում էր ու հանկարծ հանդիպում է մի ուրիշ իմաստուն մրջյունի:Իմաստունը հարցնում է կորած մրջյունին.

-Ինչու՞ ես լաց լինում մրջյունիկ:

-Կորել եմ :

-Որտե՞ղ են քո ծնողները:

-Տանն են ,բայց ես ճանապարհը չգիտեմ:

Իմաստուն մրջյունը նկատում է ,որ նրա խուրջինը ծակ է և փայլուն քարեր են թափվում ,դրանք ցույց էին տալիս մրջյունի անցած ճամփան:Դա նրա ծնողներն էին արել,որ չկորի: Նրանք գիտեին , որ իրենց մրջյունիկը այնքան ծույլ է , որ կալարի անգամ ճանապարհին նայել: Իսկ մրջյունիկի համար սա լավ դաս էր։

 

Տիգրան Բարսեղյան

մրջյուն

 

Լինում է, չի լինում մի մրջյուն է լինում։

Էս մրջյունը ամբողջ շաբաթ քնած էր անցկացնում։ Իր ընկերները ինչքան էլ թակում էին դուռը, մրջյունը չէր բացում։ Բայց մի օր էս մրջյունը ալարելով բացեց դուռը և իրեն ասացին․

-Էս ինչու՞ չես մի շաբաթ է բացում դուռը։ Մենք մի կտոր հացի համար Երևանից գյուղ ենք հասնում, իսկ դու մի շաբաթ է քնած ես։ Այդ օրվանից էլ մրջյունը հասկացավ իր սխալը և սկսեց օրնիբուն աշխատել։

 

Տիգրան Խաչատրյան

Կար –չկար մի ծույլ մրջյուն կար: Նա ոչ մեկի հետ չէր ընկերանում: Ամբողջ օրը քնում էր: Երբ ձմեռն եկավ նա ո՛չ տուն ուներ, ո՛չ ուտելիք: Այնքան սոված մնաց, որ սկսեց ձյուն ուտել, դարձավ ձյան փաթիլ, թռավ գնաց:

This entry was posted in 2018-19, Հորինում ենք, Ուսումնական նախագծեր, Տիգրան Բարսեղյան, Արսինե Կարապետյան. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s